Kość ciemieniowa
Kość ciemieniowa (łac. os parietale) w liczbie dwóch stanowi górną część czaszki. Obie łącząc się ze sobą biorą udział w […]
Kość ciemieniowa (łac. os parietale) w liczbie dwóch stanowi górną część czaszki. Obie łącząc się ze sobą biorą udział w […]
Kość skroniowa (łac. os temporale) leży między kością potyliczną, a klinową i bierze udział w wytwarzaniu częściowo podstawy, częściowo zaś
Kość czołowa (łac. os frontale) tworzy przednią część sklepienia czaszki. Powstaje ona na podłożu łącznotkankowym z dwóch głównych punktów kostnienia
Kość nosowa (łac. os nasale) jest kością parzystą. Wraz z kością strony przeciwnej tworzy nasadę oraz górną część grzbietu nosa.
Kość biodrowa (łac. os ilium) stanowi największy odcinek kości miednicznej. Jest ważną strukturą, ponieważ stanowi miejsce przyczepu licznych struktur.
Kość kulszowa (łac. os ischii) tworzy tylny i dolny odcinek kości miednicznej. Jednocześnie można powiedzieć, że tworzy tylny odcinek panewki
Kość łonowa (łac. os pubis) stanowi przednią część kości miednicznej. Jest kością parzystą. Kość łonowa – budowa Omawiana kość
Kość potyliczna (łac. os occipitale) jest nieparzystą kością czaszki i ogranicza ją od strony tylno-dolnej. Kość potyliczna – budowa
Otwór szyjny (łac. foramen jugulare) leży na pograniczu kości potylicznej i części skalistej kości skroniowej, w tylnym dole czaszki. Ponadto
Czaszka (łac. cranium) stanowi strukturę kostną lub chrzęstną służącą jako szkielet głowy. Pełni niezwykle ważne funkcje, gdyż między innymi osłania